Γράφει ο Βασίλης Παπαδημητρίου
H ανάμνησή τους ξεθωριάζει πολύ όσο περνάνε τα χρόνια και σε κάνει να σκέφτεσαι… «Υπάρχει λόγος να βλέπουμε θεατρικές παραστάσεις;».
Ειδικά οι παιδικές, ουυυ, θα βρεθούν χαντακωμένες κάτω από ακόμα περισσότερες αναμνήσεις. Τι θα μας μείνει από αυτές; Έχει σημασία να πλάθεται η ιστορία ζωντανά μπροστά στα μάτια μας; Γιατί να συμμετέχουμε κι εμείς ή γιατί να τις φτιάχνουμε και να παίζουμε κι εμείς οι ίδιοι και δεν τις παραγγέλνουμε έτοιμες από την ταμπλέτα μας;
Ε και τέλος πάντων, γιατί δεν τις τραβάει κάποιος με κάμερα να τις δούμε μετά;
Κι ήταν που λέτε μια φορά, που μετά από καιρό, κατάλαβα γιατί.
Ναι, οι αναμνήσεις που μας κρατούν παρέα χρόνια και ξεπηδούν στη σκέψη μας κάθε τόσο, είναι κυρίως αυτές που είναι πλασμένες από έντονα αρώματα και χρώματα, από εμπειρίες νέες ή εντυπωσιακές. Και ναι, φαίνεται να θυμόμαστε τελικά μόνο τα πυροτεχνήματα και να ξεχνάμε τον λόγο της γιορτής.
Μα, οι αναμνήσεις είναι και σαν φρέσκα ζεστά κουλουράκια που βγήκαν από τον φούρνο! Όποτε τα θυμόμαστε, γυρνάμε πίσω στη στιγμή που βιώσαμε να μοσχοβολούν έντονα μπροστά μας και… ξαφνικά ξυπνά μέσα μας η λαχτάρα για μια νέα φουρνιά, γεμάτη γεύσεις που ξέρουμε ότι αγαπάμε και θα αποζητήσουμε ξανά στο μέλλον.
Ας μην ξέρουμε ακόμα τη συνταγή και την αξία της. Θα την ανακαλύψουμε αργότερα, μαζί με τα σημαντικά υλικά πίσω από τις μυρωδιές και τις λάμψεις.
Νομίζω λοιπόν ότι έτσι είναι και με τις παραστάσεις.
Αξίζει να δούμε πολλές, να παίξουμε ίσως σε κάποιες και να φτιάξουμε νέες αναμνήσεις.
Είπα έτσι να διαλέξω μερικά θεατρικά έργα να σας προτείνω, που θα είναι γεμάτα εικόνες, σκηνικά και κοστούμια. Με περίεργους χαρακτήρες, αστείους, μαγικούς, ακόμα και ρηξικέλευθους!
Και γεμάτα ωραίες ιδέες, όχι μόνο αστείες και σοβαρές, έξυπνες και κουτές…
Αλλά και μεγάλες ιδέες..!
Γιατί οι μεγάλες ιδέες είναι και για τους μεγάλους σε ηλικία, μα κυρίως για τους μικρούς.
Χμ, και νομίζω αν ψάξω στην βιβλιοθήκη μου, πολύ εύκολα θα αρπάξω δύο-τρεις. Ή τέσσερις. Είναι γεμάτες οι βιβλιοθήκες από δαύτες.
…Πέρασε μισή ωρίτσα (για εμένα, για εσάς μάλλον ένα δευτερόλεπτο) και ήρθα με τέσσερα κείμενα που μπορείτε να μετατρέψετε σε παραστάσεις και έπειτα σε αναμνήσεις για τους θεατές σας! Αναμνήσεις τραγανές σαν ζεστά κουλουράκια και γεμάτες χρώματα σαν πυροτεχνήματα, που θα κρατήσουν χρόνια και χρόνια..! Όσα κρατάνε τα καλά βιβλία και οι μεγάλες ιδέες!
- Όνειρο Θερινής Νυκτός – του Ουίλιαμ Σαίξπηρ
Αυτό μου αρέσει πολύ και έχει πολλούς ρόλους: τι ξωτικά, τι βασιλιάδες και βασίλισσες, τι γαϊδάρους που μιλάνε - ή μήπως είναι άνθρωποι που τους πήρε ο ύπνος και όλα αυτά τα φαντάστηκαν; Θα πρέπει να το ξαναδιαβάσω, γινόταν χαμός! Σαν συνταγή με πολλά υλικά και πολλές γνώμες για το αν τελικά έχει μέσα κανέλα και μέλι, ή μπιζελοανθούς και τσουκνίδες!
{Κρυφός βοηθός για επίδοξους σκηνοθέτες αλλά και δασκάλους, μπορεί να είναι ο Γιάν Κοτ, που έγραψε ένα πολύ ωραίο βιβλίο για τον κορυφαίο Βρετανό συγγραφέα, που έζησε πριν 400 χρόνια! Το λένε «Σαίξπηρ, ο σύγχρονός μας»}
- Η Φάρμα των Ζώων – Του Τζόρτζ Όργουελ
Δεν είναι θεατρικό, αλλά έχει διασκευαστεί ως τέτοιο. Μας παρακινεί να σκεφτούμε… υπάρχουν μόνο κακοί άνθρωποι χωρίς αξίες, ενσυναίσθηση και ιδανικά ή υπάρχει κάτι που μπορεί να κάνει ακόμα και τους καλούς να γίνουν κακοί και άδικοι..; Πολύ ενδιαφέρον! Αφήστε που έχει έναν σωρό ρόλους. Μιλάει για μια κοινωνία ζώων, αλλά ίσως να μιλάει ταυτόχρονα και για μια κοινωνία ανθρώπων.
{κρυφός βοηθός μας η καταξιωμένη διασκευή του Peter Hall, και τα γνωστά κίτρινα βιβλιαράκια των CliffsNotes. Μιας και το έργο προτείνεται κυρίως για τους μεγαλύτερους των αναγνωστών μας, 12-14 ετών, μπορούν να ψάξουν τα αρχικά αγγλικά κείμενα. Αλλά! Υπάρχει και μία φρέσκια μεταγραφή /διασκευή στα Ελληνικά, για ηλικίες ~8-11 ετών από τον Μιχάλη Μακρόπουλο, που μάλιστα ήταν υποψήφια για βραβείο από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου!}
- Το Όνειρο – του Αντώνη Τσαπατάκη
Το παραμύθι αυτό δεν είναι θεατρικό, φωτίζει όμως έναν συχνά αθέατο κόσμο, εμπεριέχει πολύ ωραία νοήματα και έναν πρωταγωνιστή… που δεν έχουμε συνηθίσει να συναντάμε σε βιβλία.
Θα είχε πολύ ενδιαφέρον μία θεατρική διασκευή του. Και ίσως να παίζουν πολλά άτομα τον ρόλο του πρωταγωνιστή, για να δείξουμε έτσι, ότι ο καθένας θα μπορούσε να βρίσκεται στη θέση του. Ποια θέση; Αυτό το αφήνω να το ανακαλύψετε μόνα σας στις πρώτες σελίδες του.
{κρυφός βοηθός αυτή τη φορά, ίσως είναι ο ίδιος ο συγγραφέας! Είναι Παραολυμπιονίκης και σίγουρα θα τρέχει με το αμαξίδιό του συνέχεια για προπονήσεις ή θα είναι μέσα σε μια πισίνα να σπάει νέα ρεκόρ, αλλά, ίσως βρούμε το τηλέφωνό του εμείς εδώ στην Περιπέτεια, και βρεθεί λίγος χρόνος να μας πει μια-δυο χρυσές ιδέες -τόσα χρυσά μετάλλια έχει!}
- Ο Μαγικός Μπουφές – του Δημήτρη Λαλούμη
Τι θα λέγατε για ένα πρωτότυπο παιδικό θεατρικό, για τη σημασία του θάρρους, της φιλίας και του ορθολογισμού, γεμάτο μουσική, ρόλους και τραγούδια-διασκευές έργων κλασσικής μουσικής για να ερμηνεύσετε;
{κρυφός βοηθός εδώ ο Καθηγητής Πανεπιστημίου Λαλούμης, που να σας πω κρυφά εδώ και μεταξύ μας, ότι γυρνάει μόνο αν τον φωνάξετε Δημήτρη. Τις επισημότητες λέει τις άφησε για τους Βασιλιάδες των παραμυθιών του, τους υπερφίαλους, όχι τους μετρημένους. Πάντως, λίγο σοφός κι αυτός, προνόησε να μας αφήσει συνδέσμους με κείμενα και τραγούδια για την παράστασή σας -αν ενδιαφερθείτε, στείλτε μας email!}
Αυτά από εμένα!
Εύχομαι να βουτήξετε στον κόσμο των θεατρικών παραστάσεων με λαιμαργία, μέτρο και ενθουσιασμό! Όπως εγώ με τα κουλουράκια, όταν τα βουτώ στο γάλα!
xD
Βασίλης Πι