Γράφει ο Δημήτρης Παππάς
Ο Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερί (Antoine de Saint-Exupéry) μπορεί να είναι πιο γνωστός ως ο συγγραφέας του «Μικρού πρίγκιπα», αλλά ήταν ταυτόχρονα και πιλότος αεροπλάνων σε μια εποχή που η αεροπορία είχε συναρπαστική ανάπτυξη. Ήταν πρωτοπόρος πιλότος του διεθνούς αεροπορικού ταχυδρομείου και πιλότος της γαλλικής πολεμικής αεροπορίας, κατά τον Β’ΠΠ.
Η ιστορία της αεροπλοΐας ξεκινάει από τον 18ο αιώνα, όταν οι αδερφοί Μονγκολφιέ πέταξαν με το αερόστατό τους.Το αερόστατο είναι ένα μπαλόνι, γεμάτο ζεστό αέρα ήκάποιο άλλο αέριο, ελαφρύτερο από τον ατμοσφαιρικό αέρα, που μπορεί να επιπλέει στην ατμόσφαιρα, όπως το σώμα μας επιπλέει στη θάλασσα. Οι ιπτάμενες συσκευές που ήταν ελαφρύτερες από τον αέρα χρησιμοποιήθηκαν για 150 χρόνια περίπου. Περίπου έναν αιώνα αργότερα, αντικαταστάθηκαν από συσκευές βαρύτερες από τον αέρα, τα γνωστά μας αεροπλάνα. Η πρώτη πτήση με αεροπλάνο έγινε από τους αδερφούς Ράιτ, το 1903.
Πώς μπορεί όμως μια συσκευή (ή ακόμα κι ένα πουλί) βαρύτερη από τον αέρα να πετάξει; Όλα εξαρτώνται από το σχήμα των φτερών! Τα φτερά του αεροπλάνου είναι καμπυλωμένα με έναν ιδιαίτερο τρόπο.Το πάνω μέρος είναι κυρτό και το κάτω κοίλο. Δηλαδή, είναι όπως περίπου είναι η χούφτα μας, αν τη γυρίζουμε ανάποδα. Όταν το αεροπλάνο κινείται με ταχύτητα, το σχήμα αυτό των φτερών του αναγκάζει τον αέρα να τρέχει πιο γρήγορα στο πάνω μέρος των φτερών και πιο αργά στο κάτω. Όμως, ο γρήγορος αέρας έχει μικρότερη πίεση από τον αργό. Έτσι, δημιουργείται μια διαφορά πίεσης, που σπρώχνει τα φτερά του αεροπλάνου προς τα πάνω και το κάνει να πετάει και να μας ταξιδεύει σε μέρη μακρινά! Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με το ελικόπτερο, μόνο που εκεί δεν κινείται ολόκληρο το όχημα, αλλά μόνο τα φτερά του. Όταν αυτά φτάσουν σε μια συγκεκριμένη ταχύτητα, το βλέπουμε να ξεκολλάει από το έδαφος.Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει με την αεροτομή, το φτερό που έχουν τα αυτοκίνητα της Φόρμουλα 1 στο πίσω μέρος τους. Αυτά λειτουργούν σαν φτερά, αλλά από την ανάποδη, κρατώντας το αυτοκίνητο στο έδαφος.
Μπορείς να το δοκιμάσεις κι εσύ, αν βγάλεις το χέρι σου με προσοχή έξω από το παράθυρο ενός αυτοκινήτου που κινείται. Δίνοντας στην παλάμη σου το κατάλληλο σχήμα, μπορείς να νιώσεις τον αέρα να τη σπρώχνει προς τα πάνω ή προς τα κάτω.