Γράφει ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος

Με μεγάλη χαρά και ικανοποίηση, διαβάζουμε νέες/ους συγγραφείς που στο πρώτο ή δεύτερο βιβλίο τους μας εντυπωσιάζουν με τη φρέσκια ματιά τους και την ανανεωτική τους διάθεση στη θεματολογία και στη γραφή. Στα τόσο πολλά βιβλία που κυκλοφορούν, ελληνικά και μεταφρασμένα, ψάξαμε και ξεχωρίσαμε τέσσερις νέες συγγραφείς. Τα βιβλία τους έχουν πρωτοτυπία στη θεματολογία, πειραματίζονται με τις τεχνικές αφήγησης, έχουν κείμενα που αγγίζουν το σημερινό παιδί και αποδεικνύουν ότι η παιδική λογοτεχνία είναι πολυεπίπεδη, δηλαδή μπορεί να διαβαστεί απ’ όλους, μικρούς και μεγάλους, κι ο καθένας να κατανοήσει κάτι που τον αφορά.

Η Μαρία Χρυσικού, με το βιβλίο της «Το ταξίδι της άγριας ρίγανης» (Εκδόσεις Πατάκη), φέρνει μυρωδιές της φύσης σε μια εποχή τεχνοκρατική. Ο ήρωάς μας ανακαλύπτει ότι στο αγαπημένο του εστιατόριο οι φακές έχουν απλή ρίγανη από το εμπόριο, και όχι άγρια. Δηλαδή όχι μαζεμένη από τους αγρούς. Τότε, αποφασίζει να βρει άγρια ρίγανη και ξεκινά μια περιπλάνηση στο βουνό. Εκεί, οικογενειακές μνήμες, συνήθειες, παραδόσεις κυριαρχούν και, όπως η άγρια ρίγανη στο φαγητό, έτσι κι αυτές οι μνήμες δίνουν αληθινή γεύση στη ζωή. Ένα παραμύθι γεμάτο «μυρωδιές» από τη φύση, το περιβάλλον, τις οικογενειακές μνήμες που ίσως έχουμε ξεχάσει και για αυτό αποκτά άλλη αξία.

Η συγγραφέας Συμώνη Δημητρακοπούλου βραβεύτηκε για το βιβλίο «Μακριά μαλλιά μπλεγμένα» (Εκδόσεις Μεταίχμιο). Με το βιβλίο αυτό, καταφέρνει, με άξονα τα αχτένιστα μαλλιά, τα οποία μόνο η μαμά ξέρει να ξεμπλέκει, να μιλήσει για τις σχέσεις στην οικογένεια, το ρόλο του μπαμπά, την υποδοχή του νέου μωρού, τις σχέσεις στην παρέα. Εξαιρετική η απόφαση να επιλέξει τριτοπρόσωπη αφήγηση, αλλά ο αφηγητής να σκέφτεται και να μιλά σαν την ηρωίδα, δηλαδή σαν να είναι σαν πρωτοπρόσωπη. Αυτό δίνει αμεσότητα στο κείμενο, ζωντάνια και ελευθερία στη γλώσσα. Μικροί και μεγάλοι αναγνώστες θα ανακαλύψουν οικείες σε αυτούς καταστάσεις, θα γελάσουν, θα συγκινηθούν.

Με το παραμύθι «Ένας μαύρος μαρκαδόρος» (Εκδόσεις Πατάκη) μας συστήνεται για πρώτη φορά η Εύη Ανδριανού. Ξέρει καλά, ως παιδαγωγός, πώς νιώθει ένα παιδί που δεν γίνεται δεκτό από την ομάδα, για οποιονδήποτε λόγο. Επίσης ξέρει πώς, ο εκπαιδευτικός, με τους κατάλληλους χειρισμούς, μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες να το αποδεχτούν και να το αγαπήσουν όλοι. Άλλωστε, όλοι είμαστε ίδιοι είμαστε κι όλοι είμαστε διαφορετικοί. Πάντως, σίγουρα, όλοι «διαφορετικοί από αυτό που νομίζουμε». Εξαιρετική ιδέα να διαλέξει πρωταγωνιστές του παραμυθιού τους μαρκαδόρους, τόσο οικείους στα παιδιά, και καμβά την τάξη, δηλαδή τον φυσικό χώρο δράσης τους.

Η συγγραφέας Ιωάννα Κρητικού μάς είχε ξαφνιάσει θετικά με το πρώτο βιβλίο της για ενήλικες, τώρα έρχεται να μας εντυπωσιάσει και με το «Πετάει, πετάει…» (Εκδόσεις Κόκκινη Κλωστή Δεμένη), το πρώτο βιβλίο της για παιδιά. Οι συγγραφικές της αρετές παραμένουν οι ίδιες, απλότητα στην εξέλιξη, λιτότητα στο λόγο, υπαινιγμός, χιούμορ, ανατροπή. Ο αναγνώστης, τον ήρωά της, τον Πασχάλη, θα τον αγαπήσει πολύ, αφού είναι πτηνό Μαχητής. Δεν το βάζει κάτω και ναι, έχει την ικανότητα από ένα απλό πουλάκι να γίνεται τόσο εντυπωσιακός. Κι έτσι, με την εικόνα του αυτή και την προσπάθεια, σώζει τη φίλη του την κότα Καλλιόπη. Κι ας μην πετάει. Μπορεί, όμως, να περπατάει,  να κολυμπάει, να σκαρφαλώνει, να γαργαλάει. Πόσα παιδιά δεν θα ακουμπήσουν πάνω του την αγωνία τους ότι κάτι δεν κάνουν καλά και κάτι άλλο το κάνουν καλύτερα. Αλλά όλα θα τα πείσει ότι, με την επιμονή, την επινοητικότητα και την αξιοποίηση των ταλέντων, θα βγουν σίγουρα νικητές.

Οι νέες φωνές στην παιδική λογοτεχνία αξίζουν της προσοχής μας και, μαζί με εξαιρετικές εικονογραφήσεις, μας χαρίζουν βιβλία που σίγουρα θα αγαπήσουν τα παιδ